Burnu bir karış havada, gözüyükseklerdeydi ben onu sevdiğimde.Hele hele benim aşkımıyerden yere vurup,nasıl kırmıştı kalbimi zalim.Dudaklarından dökülen acı sözleri;öyle ki, bugün bile unutamadım.Ne tebessümdü o, zehirden beter.Her olayda içim paramparça,gözlerim ağlamaktan kıpkırmızı olurdu.Yorgun düşerdim onsuz geçen,onunla dolu, koyu siyah gecelerden.Pişmanlıktan kendime lanetler eder,sevgimi söylediğim günü düşündükçe,kaleme sarılıp yazardım ona nefretinaşkla kucaklaştığı o uzun mısralarımı.Derdim ki; alın yazımdı, O benim yasaklı aşkımdı Nasıl da gülerdi canı istedi mi...En anlamlı bakışlarıyla önce ümitlendirir,ardından bir uçurumun kenarınayapayalnız bırakır giderdi.Ben çaresiz, ben yorgun,ben bıkkın bu sevdadan.Ah bilirdi o insafsız,diri diri yanardım o böyle yaptıkça...Şubatın buz gibi kasvetli soğuğunda;onda ne bulduğumu bugün bile bilemem.Ama o günlerde hayatımın amacı, Atılan bir iftiranın sadece hazmedemek gibi bir duygusu içersindeyken Yasakca bir aşkın içine girmenin saf

İçeriğin Devamı Sadece Üyeler İçindir!
Üye olmak için tıkla